applatenmaken.com/app-gidsen/supply-chain-management-app

De complete gids voor supply chain management-apps

Een supply chain management-app is maatwerk­software die uw keten zichtbaar maakt: wat er is besteld, wat onderweg is, wat er ligt en waar het misloopt. Zij is bedoeld voor organisaties die inkopen bij meerdere leveranciers, voorraad op meerdere plekken hebben of afhankelijk zijn van doorlooptijden waar zij zelf weinig invloed op hebben. Deze gids gaat over wat zo'n app werkelijk oplost, welke koppelingen u nodig hebt, hoe u leveranciers­prestaties meet zonder een bureaucratie op te tuigen, en welke wettelijke eisen de komende jaren op ketens afkomen.

In het kort

Wat een supply chain management-app doet en wat niet

Supply chain management gaat over de weg die een product aflegt van grondstof tot klant, en over alle beslissingen daaromheen: wat bestelt u, bij wie, wanneer en hoeveel. Een app daarvoor maakt die weg zichtbaar en geeft u iets om op te sturen. Dat klinkt vanzelfsprekend, maar bij de meeste organisaties is precies dat zicht het probleem.

De voorraad in uw eigen magazijn kent u meestal wel. Wat u niet kent is de bestelling die drie weken geleden is geplaatst en waarvan niemand weet of hij in productie is, de container die twee dagen later vertrok dan gepland, en de leverancier die structureel later levert dan afgesproken zonder dat iemand dat ooit heeft opgeteld. Dat zijn de blinde vlekken waar een ketenapp voor bestaat.

Het is nuttig om te onderscheiden wat zo'n app wel en niet is. Hij is geen boekhoudpakket en geen magazijnsysteem, al raakt hij aan allebei. Hij is de laag erboven die gegevens uit meerdere systemen en meerdere partijen samenbrengt tot één beeld, en die signaleert wanneer dat beeld afwijkt van wat er was afgesproken.

Inkoop en orders

Wat is besteld, bij wie, tegen welke condities en met welke bevestigde leverdatum.

Onderweg

Wat heeft de leverancier verzonden, waar is het en wanneer komt het werkelijk aan.

Voorraad over locaties

Wat ligt waar, inclusief wat is gereserveerd en wat feitelijk beschikbaar is.

Afwijkingen

Welke order loopt uit de pas, welke leverancier presteert onder afspraak en welk artikel dreigt op te raken.

De meeste organisaties hebben geen ketenplatform nodig maar het antwoord op één of twee vragen die ze nu niet kunnen beantwoorden. Begin daar. Een app die één vraag goed beantwoordt, wordt gebruikt; een compleet platform dat niemand vult, niet.
Magazijn met palletstellingen
Het magazijn is de plek waar een keten zichtbaar wordt: wat er staat, wat onderweg is en wat er te laat is. Foto: Axisadman, via Wikimedia Commons (CC BY-SA 3.0).

Koppelingen: EDI, API en de leverancier met een spreadsheet

Een ketenapp is zo goed als de gegevens die erin komen, en die komen vrijwel nooit uit één bron. Uw eigen ERP levert de bestellingen, uw magazijnsysteem de voorraad, en uw leveranciers leveren orderb­evesti­gingen, verzen­dberichten en facturen. Dat laatste is waar de meeste projecten vastlopen.

Grote leveranciers werken doorgaans met EDI, elektronische gegeve­nsuitw­isseling volgens een afgesproken berichtformaat. In Europa is EDIFACT gangbaar, met berichttypen voor orders, orderb­evesti­gingen, verzen­dberichten en facturen. Werkt uw leverancier daarmee, dan is de koppeling een kwestie van afspreken en inrichten.

Het merendeel van uw leveranciers werkt daar niet mee. Zij sturen een orderb­evestiging als PDF in een e-mail, of een spreadsheet met wat er die week verzonden is. Een ketenapp die alleen met EDI overweg kan, bedient dan het kleinste deel van uw keten. De praktische oplossing is meerdere ingangen aanbieden: EDI voor wie het heeft, een eenvoudig portaal voor wie het niet heeft, en een inleesroute voor bestanden.

EDIFACTEuropese standaard voor berichten tussen handelspartners, met eigen berichttypen per stap
ORDERSEDIFACT-berichttype voor een inkooporder richting de leverancier
DESADVEDIFACT-berichttype voor een verzendbericht: wat is er onderweg
GS1standaarden voor artikel- en locatiecodes die partijen laten spreken over hetzelfde
  • Inventariseer per leverancier wat hij kan. Niet wat hij zegt te kunnen, maar wat hij nu feitelijk verstuurt. Vraag een voorbe­eldbericht op.
  • Bied meerdere ingangen aan. EDI voor de grote partijen, een portaal voor de kleine, een inleesroute voor bestanden. Anders dekt u de helft van uw keten niet.
  • Spreek artikelcodering af. Zonder gedeelde codes weet u niet dat twee partijen het over hetzelfde artikel hebben. GS1-codes helpen hierbij.
  • Regel wat er gebeurt bij een foutief bericht. Een bericht dat niet binnenkomt, is erger dan geen bericht, omdat niemand het mist. Bouw een zichtbare foutenlijst.
  • Begin met de leveranciers die er het meest toe doen. Twintig procent van uw leveranciers verteg­enwoordigt doorgaans het merendeel van uw risico. Koppel die eerst.

Leveranciers­prestaties meten zonder bureaucratie

Zodra u orders en leveringen in één systeem hebt, kunt u iets wat daarvoor onmogelijk was: optellen hoe uw leveranciers het werkelijk doen. Levert deze partij op tijd, levert hij compleet, klopt wat hij stuurt met wat u besteld hebt. Dat zijn de drie vragen die het vaakst terugkomen, en samen vormen ze het beeld waarop u een gesprek kunt voeren.

De valkuil is dat meten alleen werkt als de afspraak vooraf vastligt. Als er geen bevestigde leverdatum is, is 'te laat' een mening. Als er geen afgesproken tolerantie op aantallen is, is een levering van 98 stuks op een order van 100 discutabel. Leg daarom eerst de afspraken vast en meet daarna, niet andersom.

Wees ook voorzichtig met het aantal cijfers dat u bijhoudt. Een dashboard met twintig kengetallen per leverancier wordt niet gelezen. Drie cijfers die iedereen begrijpt en die een gesprek veranderen, zijn meer waard dan een compleet overzicht dat niemand opent. Begin met lever­betrouwbaarheid en breid pas uit als dat cijfer daadwerkelijk wordt gebruikt.

Lever­betrouwbaarheid

Het aandeel leveringen dat binnen de afgesproken termijn aankwam, gemeten tegen de bevestigde datum.

Compleetheid

Of de levering overeenkwam met de order, in aantal en in artikel, binnen de afgesproken tolerantie.

Reactietijd

Hoelang een leverancier erover doet om een order te bevestigen. Dit voorspelt problemen vaak eerder dan de levering zelf.

Afwijk­ingsge­schiedenis

Niet één meting maar het verloop. Een partij die terugzakt, is een ander gesprek dan een partij die structureel matig is.

Geautomatiseerd opslag- en ophaalsysteem in een magazijn
Automatisering verlegt het knelpunt: niet het pakken wordt de beperking, maar de juistheid van de gegevens die de machine aanstuurt. Foto: QmcBeQ3G7DZCmY84uPgT, via Wikimedia Commons (CC BY 4.0).

Zicht op wat onderweg is en signaleren wat misgaat

De waarde van een ketenapp zit uiteindelijk in het moment waarop hij u waarschuwt. Niet in het overzicht dat u kunt openen, maar in het bericht dat zegt dat deze order niet op tijd gaat komen terwijl er nog iets aan te doen valt. Dat betekent dat de app moet weten wat er is afgesproken, moet zien wat er werkelijk gebeurt, en het verschil moet kunnen benoemen.

In de praktijk zijn er een paar signalen die het meest opleveren. Een order die na een afgesproken termijn nog niet is bevestigd. Een bevestigde leverdatum die verschuift. Een zending die is aangemeld maar waarvan de status dagenlang niet verandert. En een artikel waarvan de verwachte voorraad onder het punt zakt waarop u had willen bijbestellen.

Signalen zijn alleen bruikbaar als er iemand mee aan de slag gaat. Een melding die naar een gedeelde mailbox gaat, verdwijnt. Koppel elk signaal daarom aan een persoon en aan een status, zodat zichtbaar is dat er iets mee is gedaan en wat. Dat is het verschil tussen een systeem dat waarschuwt en een systeem dat helpt.

Weersta de verleiding om alles te signaleren. Een app die dagelijks veertig meldingen stuurt, leert gebruikers ze te negeren, ook de belangrijke. Begin met twee of drie signalen die er echt toe doen en voeg pas toe als die worden opgevolgd.

Wat de wet van ketens gaat vragen

De eisen aan ketens nemen toe, en dat raakt aan welke gegevens u vastlegt. De Corporate Sustainability Reporting Directive verplicht grotere ondernemingen te rapporteren over duurzaamheid, waaronder effecten die in hun waardeketen ontstaan. Dat betekent gegevens over leveranciers die veel organisaties nu niet gestructureerd bijhouden.

Daarnaast is er Europese regelgeving over gepaste zorgvuldigheid in ketens, gericht op mensenrechten en milieu. Ook die vraagt om zicht op wie uw leveranciers zijn en waar zij vandaan halen wat zij aan u leveren. Wat er precies voor welke onderneming gaat gelden en per wanneer, is in beweging; laat dat toetsen door iemand die de actuele stand kent.

Voor uw software heeft dat één praktisch gevolg: leg leveranciers­gegevens gestructureerd vast en niet in losse documenten. Wie zijn uw leveranciers, waar zitten zij, welke artikelen komen van wie en welke verklaringen hebt u van hen. Dat is ook zonder verplichting nuttig, en het scheelt een reconstructie op het moment dat het wel moet.

CSRDEuropese richtlijn over duurzaamheids­rapportage, inclusief effecten in de waardeketen
AVGvan toepassing zodra u contactpersonen bij leveranciers vastlegt
GS1artikel- en locatiecodes waarmee partijen aantoonbaar over hetzelfde spreken
EDIFACTberich­tstandaard die uitwisseling met grotere partijen mogelijk maakt

Van zichtbaar maken naar plannen

Veel organisaties willen uiteindelijk niet alleen zien wat er gebeurt maar ook bepalen wat er moet gebeuren: wanneer bestel ik bij, hoeveel, en welke voorraad houd ik aan. Dat is een wezenlijk zwaardere stap, omdat plannen vraagt om betrouwbare gegevens over doorlooptijden en vraag, en die zijn er in het begin niet.

De verstandige volgorde is daarom eerst zichtbaar maken en pas daarna plannen. Zodra u een half jaar aan werkelijke levertijden hebt vastgelegd, weet u wat een leverancier echt nodig heeft in plaats van wat hij belooft. Daarmee wordt een bestelvoorstel onderbouwd in plaats van een gok met een formule eromheen.

  1. Kies de vraag die u nu niet kunt beantwoordenBijvoorbeeld welke orders deze week te laat dreigen te zijn. Die ene vraag bepaalt welke gegevens u nodig hebt.
  2. Breng uw leveranciers en hun mogelijkheden in kaartWie kan EDI, wie stuurt een bestand, wie stuurt een e-mail. Vraag voorbe­eldber­ichten op voordat u ontwerpt.
  3. Zorg dat orders en leveringen in één beeld komenUit uw eigen systemen en van uw leveranciers, met gedeelde artikelcodering zodat het optelbaar is.
  4. Leg de afspraken vast waartegen u meetBevestigde leverdatum, tolerantie op aantallen, reactietermijn. Zonder afspraak is afwijking een mening.
  5. Bouw twee of drie signalen die worden opgevolgdMet een verant­woordelijke en een status per signaal, zodat er iets mee gebeurt.
  6. Meet leveranciers­prestaties over de tijdNiet één momentopname maar het verloop, want dat verandert het gesprek met een leverancier.
  7. Leg ketengegevens gestructureerd vastWie levert wat, vanwaar en onder welke voorwaarden. Dat wordt vanuit regelgeving steeds vaker gevraagd.
  8. Ga pas plannen als u historie hebtMet een half jaar werkelijke doorlooptijden wordt een bestelvoorstel onderbouwd in plaats van een aanname.

Wat de kosten bepaalt

Bij dit type project zit het geld zelden in de schermen. Het zit in de koppelingen en in het opschonen van gegevens. Elke leverancier die u aansluit, is een eigen afstemming: welk formaat, welke velden, welke codes, wat als er iets misgaat. Tien leveranciers aansluiten is daarom geen tien keer het werk van één, maar het is ook bepaald niet één keer.

De tweede kostenpost is de kwaliteit van uw eigen gegevens. Als hetzelfde artikel in drie systemen drie codes heeft, of als levera­nciersnamen met en zonder rechtsvorm door elkaar staan, is het samenvoegen van die gegevens het project. Dat is vervelend werk dat niemand graag begroot, en het is vrijwel altijd de reden dat zo'n traject uitloopt.

De derde is de vraag of u alleen zichtbaar maakt of ook plant. Zichtbaar maken is gegevens ophalen en tonen. Plannen is rekenen met onzekerheid, en dat vraagt zowel betere gegevens als meer ontwikkelwerk. Als het budget beperkt is, kies dan zichtbaarheid en stel plannen uit tot u weet of de gegevens het dragen.

Aantal koppelingen

Elke aangesloten partij is een eigen afstemming over formaat, velden en foutafhandeling.

Kwaliteit van stamgegevens

Artikelcodes en levera­nciersnamen die niet overeenkomen, moeten worden opgeschoond voordat iets optelt.

Zichtbaar maken of plannen

Tonen wat er is, is aanzienlijk eenvoudiger dan berekenen wat er moet gebeuren.

Aantal locaties

Voorraad op meerdere plekken met onderling verkeer maakt zowel het beeld als de logica ingewikkelder.

Waar u op let als u dit laat bouwen

Vraag bij de partijkeuze door op ervaring met koppelingen tussen organisaties, niet alleen binnen één organisatie. Dat is een ander vak: u hebt te maken met partijen die u niet aanstuurt, met berichten die soms niet aankomen en met gegevens die u niet kunt corrigeren aan de bron. Hoe iemand daarmee omgaat, zegt meer dan zijn schermontwerp.

Vraag daarnaast expliciet naar foutafhandeling. Wat gebeurt er als een leverancier een bericht stuurt dat niet klopt, als een artikelcode onbekend is of als een zending twee keer wordt aangemeld. Een goede partij heeft daar een antwoord op dat verder gaat dan het loggen van de fout, want een fout die niemand ziet, is een fout die pas opvalt als het magazijn leeg is.

En bespreek vooraf hoe u omgaat met leveranciers die niet willen of kunnen meewerken. Er is altijd een partij die geen portaal invult en geen bestand stuurt. Een ketenapp die daar geen plek voor heeft, dwingt uw medewerkers tot een spreadsheet ernaast, en dan bent u terug bij af.

  • Vraag naar koppelingen tussen organisaties. Niet naar integraties binnen één bedrijf, maar naar uitwisseling met partijen die u niet aanstuurt.
  • Laat de foutafhandeling uittekenen. Wat gebeurt er bij een onjuist bericht, en wie ziet dat. Een logbestand is geen antwoord.
  • Begroot het opschonen van stamgegevens. Dit is het deel dat projecten laat uitlopen. Maak het zichtbaar in plaats van het te hopen.
  • Houd ruimte voor de leverancier zonder systeem. Een handmatige ingang hoort erbij, anders ontstaat er een schaduw­administratie.
  • Begin met twee signalen, niet met twintig. Meldingen die worden opgevolgd zijn meer waard dan een volledig dashboard dat niemand opent.

Veelgestelde vragen

Wat is het verschil tussen een supply chain management-app en een ERP?

Een ERP houdt de administratie van uw eigen organisatie bij: orders, voorraad, facturen en boekingen. Een ketenapp legt daar een laag overheen die gegevens uit meerdere systemen en meerdere partijen samenbrengt, ook van buiten uw organisatie. Hij vervangt uw ERP dus niet maar maakt zichtbaar wat uw ERP alleen niet kan tonen, namelijk wat er bij uw leveranciers en onderweg gebeurt.

Moeten al mijn leveranciers meedoen?

Nee, en dat lukt in de praktijk ook niet. Begin bij de leveranciers die het grootste deel van uw risico verteg­enwoordigen; dat is doorgaans een klein deel van het totaal. Bied daarnaast een eenvoudige ingang voor partijen zonder systeem, bijvoorbeeld een portaal of een bestandsupload, zodat u niet de helft van uw keten buiten beeld houdt.

Wat is EDI en hebben wij dat nodig?

EDI staat voor elektronische gegeve­nsuitw­isseling volgens een afgesproken berichtformaat, in Europa meestal EDIFACT. Grotere leveranciers en afnemers werken daar vaak mee, met berichttypen voor orders, orderb­evesti­gingen en verzen­dberichten. Of u het nodig hebt, hangt af van uw partners: werkt een belangrijke leverancier ermee, dan is aansluiten de eenvoudigste route; werken uw partners er niet mee, dan is het onnodige complexiteit.

Hoe meten wij of een leverancier op tijd levert?

Door de bevestigde leverdatum vast te leggen en de werkelijke ontvangst daartegen af te zetten. Dat klinkt eenvoudig maar vraagt dat er überhaupt een bevestigde datum is, en dat u een tolerantie afspreekt. Zonder die afspraken is 'te laat' een mening en levert meten vooral discussie op in plaats van een gesprek dat ergens over gaat.

Kunnen wij hiermee ook onze bestellingen plannen?

Uiteindelijk wel, maar niet meteen. Plannen vraagt betrouwbare gegevens over werkelijke doorlooptijden en vraag, en die hebt u pas na een aantal maanden meten. De verstandige volgorde is eerst zichtbaar maken, daarna historie opbouwen en pas dan plannen, zodat een bestelvoorstel op uw eigen cijfers rust in plaats van op een aanname.

Welke wettelijke eisen komen er op ketens af?

De Corporate Sustainability Reporting Directive verplicht grotere ondernemingen te rapporteren over duurzaamheid, inclusief effecten in de waardeketen, en er is Europese regelgeving over gepaste zorgvuldigheid rond mensenrechten en milieu. Wat voor welke onderneming geldt en vanaf wanneer, verandert; laat dat toetsen. Voor uw software is het gevolg hetzelfde: leg leveranciers­gegevens gestructureerd vast in plaats van in losse documenten.

Waarom lopen dit soort projecten vaak uit?

Bijna altijd op stamgegevens. Hetzelfde artikel heeft in drie systemen drie codes, levera­nciersnamen staan door elkaar met en zonder rechtsvorm, en eenheden verschillen per partij. Zolang dat niet is opgelost, telt niets op. Begroot dat werk vooraf en maak het zichtbaar in de planning, in plaats van te hopen dat het meevalt.

Verder lezen